laugardagur, apríl 15

Kaldal væntanlegur klukkan þrjú

Krossfestingin er auðvitað að ákveðnu leyti eins og að fara til ljósmyndara. Andartakið er fest, miðjað, endurtekið út í það óendanlega á hverju ári í tvöþúsund ár. Og Kristur dó smávegis við krossfestinguna, en lifði þó áfram.

Sömu sögu má segja um Spartakus. Kristslíkingin í lok myndarinnar var augljós, en væri svona mynd gerð í dag þar sem byltingarleiðtoga og uppreisnarmanni er líkt við Ésú? Held ekki. En stundum langar mig til að krossfesta Sportakus.

(er ekki orðið vandræðalega augljóst að ég veit ekkert hvað ég á að gera við þetta blogg...?)

Engin ummæli: