þriðjudagur, október 30

i'm going out to the barn / to hang myself in shame...

Menningarleg umræða er á svo háu stigi hérna á Íslandi að þegar einhver dirfist að benda á hvað Tíu litlir negrastrákar er ósmekklegt rit, dettur engum neitt annað í hug en að rifja upp mislíklegar sögur af baráttu Andrésar Andar við félagsfræðingamafíuna sænsku og benda á að það eigi nú bara að banna Tvær úr tungunum líka því hvers eigi Tungnastelpurnar að gjalda og að einhverjum hafi nú verið strítt fyrir að vera með stór eyru, og á þá kannski að banna bækur um fólk með stór eyru?! Eins og einhver gáfaðri en ég sagði: Þegar íslendingar komast að kjarna málsins setur þá hljóða. Sem virðist ekki vera alls kostar rétt lengur, því þegar nútímaíslendingar komast að kjarna málsins fara þeir að blaðra einhverja þvælu. Þetta er hins vegar gáfuleg og holl lesning. Og hér er frumtextinn: how do you like them apples?

Og svona til að setja lokalínu kvæðisins í nútímalegra samhengi má lesa þessa frétt. Þetta er líka frekar tengt.

fimmtudagur, október 25

rúbbí

Hitti kunningja minn í Róm ásamt ástralskri vinkonu hans sem var í heimsókn í borginni. Við settumst inn á bar og sáum þá að á sjónvarpsskjám um allan barinn var verið að sýna frá heimsmeistarakeppninni í rúbbí (sem ítalir, merkilegt nokk, tóku þátt í). Sú ástralska var eins og límd við skjáinn og gaf frá sér ýmis hljóð allt eftir því sem var að gerast á vellinum. Ég spurði hvort henni fyndist gaman að rúbbíi. "Oh, I love it". "It's a bit violent, isn't it?" spurði ég. "That's why I like it," svaraði hún. Æ, þessir ástralir, maður. Í tilefni af því er hér smá rúbbísyrpa (bakmeiðsli ku, skiljanlega, ekki vera óalgeng í téðu sporti), og þar fyrir neðan er hanaslagur þeir nýsjálendinga (AKA All Blacks) og Tonga-búa (sem náðu langt í keppninni í ár). Og þeir sem vilja vita meira um rúbbí geta skoðað þetta myndband.





Dans Nýsjálendinga kallast haka og kemur frá Maóríum, útgáfa Tonga-búa kallast Sipi Tau.

mánudagur, október 22

frægðarsveipir



Ég er svo hégómagjarn að mér þykir ástæða til að blogga um frægðarsveipi mína (e. my brush with fame). Um helgina voru þeir tveir:

frægðarsveipur #1: Eftir tónleika Of Montreal fórum við Hjálmar að borða pizzusneið við lækjartorg. Skundar þá inn Kevin Barnes, söngvari téðrar hljómsveitar ásamt fylgdarliði. Við Hjálmar ræddum hvort við ættum að brydda upp á tjatti, en ákváðum að við værum ekki hégómagjarnir 15 ára unglingar (yeah, right!). En Kevin bankaði þá í Hjálmar og þóttist kannast við hann, og af því við erum kurteisir spjölluðum við við hann í nokkra stund. Ekki það að okkur þætti þetta eitthvað merkilegt. Ekki baun, sko.

frægðarsveipur #2: Þegar ég stóð með Grímsa í Hafnarhúsinu og horfði á Grizzly Bear stóð ótótlegur drengur með derhúfu við hliðina á mér. Hann fór stundum eitthvað baksviðs og svona, og í eitt skiptið sneri hann til baka með bjórdósir í höndunum. "Viltu bjór", sagði hann og ég, vel upp alinn, þáði það (nei, ég sníkti ekki! Alveg hreina satt). Við áttuðum okkur á því í dag að þetta var trommarinn í Plants and Animals, sem við sáum svo spila í gærkvöldi (sunnudagskvöld). Og þeir voru hreint út sagt frábærir. En eiginlega ekkert frægir, þannig að þetta er ekki mikill frægðarsveipur. Nema þeir verði rosa frægir.

sunnudagur, október 21

lørdag

Hraun: Traustir. Ég þekki þá alla þannig að ég er alls ekki hlutlaus, en þeir voru samt góðir. Og Svavar er frábær frontmaður.

Últra Mega Teknóbandið Stefán: Fullkomið dæmi um það að þegar ungæðisleg heimska og villingsháttur fær skapandi útrás getur útkoman verið alveg fáránlega skemmtileg. Fyndnasta band sem ég hef nokkurn tímann séð. Tékkið á þeim áður en þeir ná fullum kynþroska.

Mugison: Mugison í þungarokksgír, Murr Murr í þungarokksútgáfu. Var alveg að gera sig.

Ra Ra Riot: Gella með selló, gítarleikari sem lítur út eins og proclaimers-bræður, fínt popp, bara gaman.

!!!: Stórkostlegir. Ekki meira um það að segja.

Dr. Spock: "Við erum Dr. Spock! Hver eruð þið?" Loksins tókst mér að sjá þá á tónleikum og varð ekki fyrir vonbrigðum.

íslenzk fyndni

Tveir menn hittust er þeir gengu örna sinn á skemmtistaðnum Nasa. Báru þeir þar saman bækur sínar um þá tónlistarviðburði er þeir höfðu augum barið á æsland erveifs. Mælti þá annar: "Ég sá Pétur Ben, hann var vangefinn. Og Benny Crespo's Gang, þau voru líka alveg þroskaheft."

laugardagur, október 20

this is my impression of a buffalo herd

Deerhoof bræddu í mér heilann, og of Montreal tjúttuðu hann saman aftur með diskó og glamúr. Deerhoof voru hreint út sagt æðisleg. Tóku meira að segja bæði uppáhaldin mín, Holy Night Fever og Milking. Fyrir utan það hvað þau eru falleg á að horfa, sérstaklega kannski trommarinn Greg Saunier:



Of Montreal voru líka flottir, diskógallar og pallíettur. Og tóku uppáhaldið mitt. Fleira gott var að finna á dagskrá kvöldsins, Reykjavík! voru í stuði, I adapt magnaðir og Æla flottir. Enduðum í tekknóveislu hjá Hairdoctor á Nasa, þar sem fiður úr koddum sveif um sali og glanspappír var sáldrað af himnum ofan. Sem var alveg að gera sig, sko.

fimmtudagur, október 18

ég er Vernharður Lár, vinur hans Atla...

Nú skal ekki bloggað nema tilefni sé til. Og hér er tilefni: Mosi frændi kominn á mæspeis og vefsíða komin upp á hinu svokallaða Lýðneti. Gullmoli í sögu íslensku þjóðarinnar, Mosi.

Og nú ætla ég að kíkja á Rondu og rúnasteinana...