þriðjudagur, október 30

i'm going out to the barn / to hang myself in shame...

Menningarleg umræða er á svo háu stigi hérna á Íslandi að þegar einhver dirfist að benda á hvað Tíu litlir negrastrákar er ósmekklegt rit, dettur engum neitt annað í hug en að rifja upp mislíklegar sögur af baráttu Andrésar Andar við félagsfræðingamafíuna sænsku og benda á að það eigi nú bara að banna Tvær úr tungunum líka því hvers eigi Tungnastelpurnar að gjalda og að einhverjum hafi nú verið strítt fyrir að vera með stór eyru, og á þá kannski að banna bækur um fólk með stór eyru?! Eins og einhver gáfaðri en ég sagði: Þegar íslendingar komast að kjarna málsins setur þá hljóða. Sem virðist ekki vera alls kostar rétt lengur, því þegar nútímaíslendingar komast að kjarna málsins fara þeir að blaðra einhverja þvælu. Þetta er hins vegar gáfuleg og holl lesning. Og hér er frumtextinn: how do you like them apples?

Og svona til að setja lokalínu kvæðisins í nútímalegra samhengi má lesa þessa frétt. Þetta er líka frekar tengt.

3 ummæli:

Harpa J sagði...

Takk fyrir þetta - greinin hans Gauta er meiriháttar!

Ásta sagði...

Mér er fyrirmunað að skilja hvers vegna það þarf endilega að sveipa einfeldningslegan rasisma fyrri aldar fortíðarljóma. Ekki mega Þjóðverjar gera það.

Sólveig G. sagði...

Athyglisvert í tengslum við umræðuna, að hið ágæta blað Grapevine er eini fjölmiðillinn á Íslandi sem hefur birt álit fólks sem málið varðar beint, þ.e. Íslendinga af afrískum uppruna. Það hefur verið stórfurðulegt að lesa hvert innleggið á fætur öðru þar sem menn deila aðallega um hvort Ten little Niggers hafi verið gefin út sem barnabók í öðrum löndum eða ekki, hvort kvæðið sé upphaflega breskt eða bandarískt, hvort orðið negro sé samstofna orðinu nigger, hver staða samnefndrar skáldsögu Agöthu Christie er í þessu samhengi og þar fram eftir götunum. Hvað er eiginlega að fólki?