Karlar sem hata Breakfast Club

Náði loks að lesa Karla sem hata konur, þannig að ég er viðræðuhæfur. Fín bók, bara. Einhvern veginn fékk ég á tilfinninguna að Stig Larson hefði hrifist af Breakfast Club (eða í það minnsta verið skotinn í Allison). Kannski er það bara ég, kannski heldur margur mig sig, eða ég hann mig, eða svoleiðis.





Og talandi um Breakfast Club, þá var þetta mómentið sem gjörsamlega eyðilagði annars góða mynd:

best of

(Þessi útgáfa ekki síður lítið slor)











Eða ef þið viljið spila allt í röð:

sjálfsflekkunarfreistingin

„Sumir drengir, eins og þeir sem byrja að reykja, halda, að það sé mjög fínt og karlmannlegt að segja eða hlusta á óþverrasögur, en það sýnir einungis, að þeir eru hálfgerð flón.

En slíkt tal, lestur klúrra bóka og dónalegar myndir verða þess oft valdandi, að andvaralaus drengur fellur fyrir sjálfsflekkunarfreistingunni. En slíkt getur verið mjög hættulegt fyrir hann, því að hún veiklar hann bæði andlega og líkamlega, ef hún kemst upp í vana.

En ef nokkur karlmennskubragur er í þér, bíðurðu freistingunni byrginn þegar í stað. Þú hættir að líta í klúru bækurnar og hlusta á sögurnar, en festir hugann við eitthvað annað.

Oft stafar þessi fýsn af slæmri meltingu eða of mikilli og góðri fæðu, hægðateppu eða hún orsakast af því, að sofið er í of heitu rúmi með of mörgum ábreiðum. Það er þá hægt að lækna þetta með breyttum rúmbúnaði, köldu baði, sem tekið er tafarlaust, eða með leikfimisæfingum, armæfingum ýmiss konar, hnefaleik, o.s.fr.

Það kann að reynast erfitt að standast freistinguna í fyrsta skipti, en er þér hefur tekizt það einu sinni, gengur það betur eftirleiðis.

Ef þú verður æ ofan í æ fyrir óþægindum af þessum sökum, skaltu ekki leyna því, heldur fara til föður þíns eða skátaforingjans og ræða málið, og verður þá öllu kippt í lag.“

Baden Powell, Skátahreyfingin.

sjálfstjórn indjána

Aukið sjálfstæði indjánaætta

Þessi ákvörðun er ekki alveg fordæmislaus (eða, jú, kannski strangt til tekið, þar sem Panama telst væntanlega til Mið-Ameríku). Kuna-fólkið í Panama hafa haft sjálfstjórn frá 1925, og frumbyggjar í Mið- og Suður-Ameríku líta oft til þeirra í baráttu sinni fyrir meira sjálfstæði.