Gvendarbrunnur

Godzilla í Mexíkó

2012-01-04T04:23:00.000Z

Bolaño með föður sínum

Hlustaðu vel, sonur minn: sprengjunum rigndi
yfir Mexíkóborg
en enginn tók eftir því.
Eitrið barst um loftið eftir
götunum og inn um opna glugga.
Þú varst nýbúinn að borða og horfðir
á teiknimyndir í sjónvarpinu.
Ég var að lesa í herberginu við hliðina
þegar ég vissi að við myndum deyja.
Þrátt fyrir svima og velgju náði ég að skríða
inn í eldhús og fann þig á gólfinu.
Við föðmuðumst. Þú spurðir mig hvað væri að gerast
og ég sagði þér ekki að við værum á dagskrá dauðans,
heldur að við værum að hefja ferð,
eina enn, saman, og að þú ættir ekki að hræðast.
Þegar hann fór lokaði dauðinn ekki
einu sinni augum okkar.
Hvað erum við?, spurðir þú mig viku eða ári síðar,
maurar, býflugur, rangar tölur
í hinni stóru rotnu tilviljanasúpu?
Við erum manneskjur, sonur minn, nánast fuglar,
almenningshetjur og leyndardómar.

GODZILLA EN MÉXICO

Atiende esto, hijo mío: las bombas caían
sobre la ciudad de México
pero nadie se daba cuenta.
El aire llevó el veneno a través
de las calles y las ventanas abiertas.
Tú acababas de comer y veías en la tele
los dibujos animados.
Yo leía en la habitación de al lado
cuando supe que íbamos a morir.
Pese al mareo y las náuseas me arrastré
hasta el comedor y te encontré en el suelo.
Nos abrazamos. Me preguntaste qué pasaba
y yo no dije que estábamos en el programa de la muerte
sino que íbamos a iniciar un viaje,
uno más, juntos, y que no tuvieras miedo.
Al marcharse, la muerte ni siquiera
nos cerró los ojos.
¿Qué somos?, me preguntaste una semana o un año después,
¿hormigas, abejas, cifras equivocadas
en la gran sopa podrida del azar?
Somos seres humanos, hijo mío, casi pájaros,
Héroes públicos y secretos.

(Ricardo Bolaño)

Tenhi - Paluu Joelle

2011-12-31T03:22:00.000Z

Í dag

2011-12-30T21:59:00.001Z

Í dag beinir mér allt að andstæðu sinni:
ilmur rósarinnar grefur mig í rótum hennar,
að vakna þeytir mér inn í annan draum,
ég er til, svo dey ég.

Nú gerist allt í fastri röð:
sporðdrekarnir éta úr lófa mínum,
dúfurnar naga innyfli mín,
frostkaldir vindar kveikja í kinnum mínum.

Þannig er líf mitt í dag.
Ég nærist á hungri.
Ég hata þann sem ég elska.

Þegar ég sofna, litar nýrisin sól
innanverð augnlok mín gul.

Í geislum hennar, hönd í hönd,
rekjum við okkur til baka í gegnum dagana
þar til við náum loks að týnast í tóminu.

Hoy todo me conduce a su contrario:
el olor de la rosa me entierra en sus raíces,
el despertar me arroja a un sueño diferente,
existo, luego muero.

Todo sucede ahora en un orden estricto:
los alacranes comen en mis manos,
las palomas me muerden las entrañas,
los vientos más helados me encienden las mejillas

Hoy es así mi vida.
Me alimento del hambre.
Odio a quien amo.

Cuando me duermo, un sol recién nacido
me mancha de amarillo los párpados por dentro.

Bajo su luz, cogidos de la mano,
tú y you retrocedemos desandando los días
hasta que al fin logramos perdernos en la nada.

(Ángel González)

version of a version of a version of a version of a ...

2011-09-09T10:03:00.003Z

Orginallinn:

Primus:

Nouvelle Vague:

Robbie Williams (!?!?!?):

Headlights:

Pitchshifters:

Bokononists:

Adrian Edmondson & The Bad Shepherds:

Al Kooper:

Rave Ticket Sellers:

Burning Heads:

The Bad Dads of Eversholt, Bedfordshire:

The Seabellies:

The Original Sly:

"Making Plans For Nigel" - drum cover:

Chanan Hanspal:

Razerbacks:

Alex & Thomas:

The Mummers:

Einhver götulistamaður:

GVUUO:

Fossil Fools:

Christian Alsing:

2011-04-24T19:56:00.001Z

Mynd sem ég rakst á, og rímar ágætlega við umræðun hér

hæ

2011-04-21T14:22:00.001Z

Er einhver að lesa? Á ég að blogga meira?

Árið 1918

2010-12-01T01:16:00.007Z

"Árin líða og tímarnir breytast, alt gengur sinn vanalega gang í ríki náttúrunnar

Kynslóðir fæðast og kynslóðir deyja og altaf kemur nýtt og nýtt í staðin fyrir hið gamla sem líður undir lok

Tíminn er dýrmætur; liðin tími kemur aldrei aftur; sá sem eyðir tímanum í iðjuleysi eða án þess að hafast nokkuð þarflegt að; hann eyðileggur tímann fyrir sjálfum sjer og rækir ekki skyldur sínar við náungann.

Löndin bera vitni um starfsemi þjóðanna, lifnaðarháttu þeirra og framfarir.

Flestar þjóðir eiga í fórum sínum minjar liðinna tíða, frá eldri kynslóðum sem hafa lifað og starfað í löndunum.

Minjar þessar lýsa störfum þjóðanna og menningu.

Fáar þjóðir munu eiga meira af slíkum minjum en Ítalir og Grikkir og lýsir það best hinni fornu menningu þeirra.

Svo langt voru þær komnar í sumum listum að menningarþjóðir nútímans hafa alls ekki komist til jafns við þær.

---

Það má með sanni segja að það hafi verið eitt hið viðburða ríkasta ár í sögu mannkynsins og margir hafa þeir atburðir gerst á því er seint munu fyrnast.

Sjaldan eða aldrei hefur verið jafndimt yfir heiminum og í ársbyrjun 1918 þegar svo mátti að orði kveða að flestar þjóðir heimsins bærust á banaspjótum og hin örfáu ríki er hlutlaus voru máttu búast við því á hverri stundu að dragast inn í hringiðu ófriðarins.

Margar þjóðir, bæði hlutlausar og ófriðarþjóðir hafa átt fullt í fangi með að afla sjer daglegs viður væris vegna samgönguleysis og vöruskorts.

Mörgum hugsandi mönnum hryllti við hinu hræðilega ástandi í heiminum, þar sem hinar mentuðustu þjóðir heimsins eyddu kröftum og hugviti til þess að eyðileggja verk margra kynslóða.

Það er óhætt að fullyrða að aldrei hafi eyðileggingin farið jafn hörðum höndum um löndin og í þessum voðalega hildarleik þjóðanna.

Jörðin þar sem barist hefur verið flakir í sárum er seint munu gróa og fjöldi hinna fegurstu listaverka hafa verið eyðilögð.

Þúsundum skipa hefur verið sökt á sjáfar botn og bíða þau þar sem þögul vitni hinnar hræðilegu styrjaldar.

Nú fyrst við árslok 1918 er nokkurnvegin vissa fengin fyrir því að hin lang vinna heimsstyrjöld sem staðið hefur yfir samfleytt í fjögur ár og hálfan fjórða mánuð sje nú að mestuleiti á enda.

Og nú fyrst sjer maður rofa fyrir hinum bjarta friðardegi þegar þjóðirnar láta sjer skiljast að þær eiga að lifa saman í bróðerni og kærleika hver til annarar og stefna að því háleita takmarki að efla frið á jörðu.

---

Nú langar mig til að renna huganum yfir helstu atburði þá er okkur Íslendinga snertir; og er þá fyrst og fremst að minnast á tíðina.

Veturinn frá nýári var ákaflega harður og óvenjulega mikil frost svo að vart eru dæmi til annars eins.

Hafís rak að landi litlu eftir nýár og dvaldi inn í fjörðum fram undir sumarmót, en það sem bjargaði bændum frá heyþroti og skepnufelli var það að vorið kom óvenjulega snemma og var fremur blítt.

Sumar var fremur kalt en þurrviðra samt og var grassprettan víðast hvar slæm og heyfengur bænda lítill.

Haustið var fremur gott, en seint í Október birjaði Katla að gjósa og gerði mikið tjón, einkum sunnanlans.

Veturin fram að nýári 1919 var einmuna góður.

Seinnipart ársins geysaði hin svokallaða "spánska veiki" í Reykjavík og víðar útum land og drap marga menn og þar á meðal ýmsa merkismenn svo sem Guðm. Magnússon rithöfund og Jóh. Kristjánsson ættfræðing og ýmsa fleiri.

Þá vil jeg síðast en ekki síst geta þess atburðar sem gera mun árið 1918 ógleymanlegt í sögu Íslands því að á því ári hefur Ísland verið viðurkent frjálst og full valda ríki með sjer stökum siglingafána og er þar með náð að því takmarki sem þjóðin hefur kepst að í fleiri aldir."

Guðmundur Kristjánsson, 17 ára.

Íslenskur stíll skrifaður á Borðeyri veturinn 1918-1919.

(Þetta er ritgerð eftir afa minn sem fannst í lítilli stílabók ofan í skúffu. Afi fæddist 1901 ólst upp í mikilli fátækt í Dalasýslu og bjó lengst af hjá föðurbróður sínum á Skarði í Haukadal, því langafi þurfti að bregða búi vegna veikinda.)

Tenging

2010-10-23T17:21:00.003Z

Af trúboði

2010-10-21T22:08:00.004Z

Það er mikið talað um ályktun Mannréttindaráð Reykjavíkur um samskipti kirkju og skóla. Sem trúleysingi er ég alveg sammála því að skólar eiga ekki að vera vettvangur trúboðs, og í sjálfu sér er þessi ályktun skref í rétta átt. En samt... það er eitthvað sem truflar mig við þetta. Og eftir að hafa hugsað málið aðeins og lesið hinar og þessar umræður um þetta (sem eru óneitanlega misgáfulegar, svo ekki sé meira sagt) er ég eiginlega á því að það eigi þvert á móti að fara lengra í hina áttina. Let me explain...

Ég er trúleysingi, en ólíkt t.d. Vantrúarmönnum lít ég ekki á mitt trúleysi sem eitthvað aktívt ástand. Ég bara trúi ekki og er nokk sama hvað aðrir gera. Ég á líka dreng á unglingsaldri sem er nýfermdur. Barnsmóðir mín er líka trúlaus og við erum bæði utan þjóðkirkjunnar og höfum verið lengi. Drengurinn var því ekki skírður, bara nefndur, við fórum aldrei með hann í kirkju (nema í skírnir hjá ættingjum og aðrar slíkar athafnir) en ræddum samt oft við hann um guð og jesú, hann lærði að fara með bænir hjá ömmu sinni, sem hann gerði á tímabili og við fórum þá með bænirnar með honum. Í skólanum hans urðum við nú ekkert sérstaklega vör við návist kirkjunnar. Eftir því sem við best vitum kom aldrei neinn prestur í heimsókn, en börnunum stóð til boða að fara í kirkjustarf eftir skóla einu sinni í viku. Hann langaði að fara, aðallega vegna félaganna sem fóru allir, og okkur fannst sjálfsagt að leyfa honum það. Þegar kom að fermingunni leyfðum við honum að taka sjálfur ákvörðun, ræddum málin við hann fram og til baka og veltum hlutunum fyrir okkur, þ.e. hvort hann vildi fermast í kirkju, borgaralega eða alls ekki. Hann ákvað að fermast borgaralega. Honum fannst gaman í fermingarfræðslunni og vorkenndi félögum sínum mikið sem þurftu að mæta í messur til að mega fermast. Athöfnin sjálf var skemmtileg og innihaldsrík og allt gekk eins og í sögu. Við erum hæstánægð með borgaralega fermingu og þakklát fyrir samtök eins og Siðmennt.

Semsagt, við foreldrar hans erum trúlaus, en höfum aldrei reynt að þvinga okkar trúleysi á son okkar en höfum vissulega rætt við hann um trú og trúmál á misgagnrýninn hátt, allt eftir aldri hans og þroska. Hann komst svo sjálfur að þeirri niðurstöðu að hann tryði nú eiginlega ekki sjálfur. Þess vegna á ég frekar erfitt með að setja mig í spor þeirra trúlausu foreldra sem segja sorgarsögur af börnunum sínum sem verða útundan í skólastarfi út af prestaheimsóknum. Sjálfum fannst mér ekkert tiltökumál þótt hann færi í kirkjustarf, ég treysti honum einfaldlega til að komast að sinni eigin niðurstöðu með tíð og tíma, og get ekki séð af hverju þetta þarf að trufla aðra foreldra þótt þau séu trúlaus.

Og það er líklega það sem er að trufla mig við þessa ályktun. Vissulega er það gagnrýnisvert að þjóðkirkjan geti sent presta inn í skóla til að boða trú (þó manni skiljist á sögum sem ganga að þeir séu mest að syngja með krökkunum og segja sögur, enda myndu krakkar ekkert nenna að hlusta á einhvern eld og brennistein). En að úthýsa þeim, tja, finnst mér eiginlega bara kjánalegt koppát. Þvert á móti ætti að efla samstarf skólanna við öll trúfélög og lífsskoðunarfélög, ekki bara þjóðkirkjuna, líka múslima, Siðmennt, Ásatrúarmenn o.s.frv., bjóða þeim að senda fólk til að hitta nemendurna og spjalla við þá. Á móti ætti þá að hvetja krakkana til að forvitnast um fólkið og trúna og spyrja gagnrýnna spurninga (því eins og allir vita sem umgangast krakka eru þau mjög góð í að spyrja gagnrýnna og oft ósvífinna spurninga um lífið og tilveruna, og eru auk þess fljót að sjá í gegnum bullið. Þetta yrði þó kannski til þess að sumir trúarhópar kysu að senda ekki fulltrúa í skólana fyrst þeir fá ekki að mala gagnrýnislaust;-). Kennsla í gagnrýnni hugsun er nefnilega það sem helst vantar í skólastarfið, og það er ekki nóg að kenna gagnrýna hugsun, hana verður að efla og hún verður bara efld með því að takast á við lífið og spyrja spurninga um það sem á vegi manns verður. Með því að útiloka trú- og lífsskoðunarfélög frá skólastarfinu er verið að loka krakkana af og vernda þau að ósekju í stað þess að leyfa þeim að takast á við hlutina á eigin forsendum. Eflaust eru margir foreldra sem geta ekki hugsað sér að börnin kynnist því sem foreldrarnir sjálfir hafa andstyggð á, en mér er nokk sama um svoleiðis pakk, foreldrar hafa í sjálfu sér engan rétt á því að troða sinni lífsskoðun upp á börnin sín frekar en aðrir. Skólarnir eiga að veita börnunum eins víðtæka fræðslu um sitt eigið samfélag og kostur er, og það er ekki gert með því að loka þau af inni í skólastofu.

Miðað við umræðuhefðina hérna á Íslandi veitir ekki af gagnrýnni hugsun, að fólk fái að þjálfast í að ræða um hluti og skiptast á rökum og horfa á hlutina frá mismunandi sjónarhornum. Okkur væri kannski barasta viðbjargandi eftir allt saman.

Die deutsche Welle

2010-09-11T00:07:00.003Z

Einhvern tímann skrifaði ég bloggfærslu um Nico, og hélt þar fram að það væru mistök að reyna að flokka hana í einhverja hefðbundna flokka innan rokk- og popptónlistar. Frekar ætti að líta á hana sem einhvers konar framhald af þýskri sönghefð, sérstaklega þeirri sem þróaðist upp úr kabarettinum í Weimar-lýðveldinu. Hér eru sýnishorn af þeirri hefð, nokkurn veginn í réttri tímaröð:

Lotte Lenye - Seerauber Jenny (Die Dreigroschenopern, 1931)

Marlene Dietrich - Lili Marleen

Lotte Lenya - September Song

Nico - You forget to answer (ca. 1980)

Dagmar Krause - Surabaya Johnny

Nina Hagen - Sarah

Judee Sill

2010-08-07T01:35:00.002Z

sænsk kovver (og eitt ekki svo mjög sænskt)

2010-08-07T00:56:00.005Z

"27"

2010-05-30T16:39:00.002Z

Þetta gerði ég rétt í þessu:

<

Nánari upplýsingar og miðasala

ég sé ekki konuna í skóginum

2010-03-23T03:24:00.001Z

here

2010-03-19T09:44:00.000Z

I was dressed for success

but success it never comes

and I'm the only one who laughs

at your jokes when they are so bad

and your jokes are always bad

but they're not as bad as this

come join us in a prayer

we'll be waiting, waiting where

everything's ending here

and all the sterile striking it

defends an empty dock you cast away

and rain upon your forehead

where the mist's for hire if it's

just too clear

let's spend our last

quarter stance randomly

go down to the outlet once again

painted portrait of minions and slaves

crotch mavens and one night plays

are they the only ones who laugh

at the jokes when they are so bad

and the jokes are always bad

but they're not as bad as this

come join us in a prayer

we'll be waiting, waiting where

everything's ending here

and all the spanish candles

unsold have gone away to this

and a "run-on piece of mount on"

trembles, shivers runs down the freeway

I guess she spent her last quarter randomly

I guess a guess is the best I'll do

I'll do, last guess

last time, last time is the best time

2010-03-17T12:10:00.000Z

continuum

2010-01-19T01:49:00.002Z

Þetta er tvímælalaust flottasta tónverk í heimi (finnst mér):

Lokað vegna fannfergis

2009-12-23T18:34:00.001Z

Gleðileg jól!

(Og eitt uppáhaldsjólalag. Og annað)

version de una version (etc.)

2009-12-14T01:35:00.002Z

anonanimal

2009-12-13T23:57:00.000Z

sætt...

2009-12-10T22:28:00.003Z

Maður sér ekki svona krúttlega aulabrandara á hverjum degi.

skemmdarverk

2009-11-09T00:50:00.003Z

Að gefnu tilefni er hér smá tónlistarlegt skemmdarverk, gamalt og nýtt í bland:

Skemmdarverk (AKA Drepum tónlistina!)

Lagalistinn:

Tangerine Dream - Sequent C'

Kraftwerk - Trans Europe Express

Boards of Canada - Hi Scores

Orchestral Manouvers in the Dark - Almost

Vangelis - Blade Runner (End Title)

M83 - Slowly

Human League - Love Action (I Believe In Love)

Giorgio Moroder - Utopia

Chromeo - Fancy Footwork

Donna Summer - I Feel Love

HEALTH - Crimewave [Crystal Castles Vs. HEALTH]

Ellen Allien and Apparat - Rotary

Visage - Fade to Grey

Vangelis - Tears in Rain

Karlar sem hata konur

2009-09-03T23:43:00.004Z

Jæja, náði að sjá kvikmyndina í gær og er þá bæði búinn að lesa bókina og horfa á myndina.

Svona á heildina litið varð ég frekar fyrir vonbrigðum með myndina en hitt. Hugsanlega stafar það af því að margir í kringum mig voru mjög hrifnir af myndinni og ég hef því kannski búist við meiru þess vegna. En ekki eingöngu. Sannleikurinn er sá að þetta er bara ekkert mikil bíómynd. Sjónrænt og stíllega séð hafði hún ekkert til að bera umfram meðal Wallander-þátt. Fín sjónvarpsmynd, semsagt, en ekki mikil kvikmynd. Þetta er ágætlega heppnuð myndskreyting á bókinni en ekki mikið meira en það. Hér eru nokkrir punktar (vindskeiðar ("spoilers") galore):

Það góða:

Noomi Rapace. Lisbeth Salander er tvímælalaust mest heillandi persónan í bókinni og til að myndin gæti gengið upp þurfti að finna réttu leikkonuna í hlutverkið. Það heppnaðist eiginlega fullkomlega. Eftir að hafa séð myndina er ekki hægt að sjá Lisbeth fyrir sér neitt öðruvísi.
Michael Nyqvist. Blomkvist er mun sympatískari í myndinni en í bókinni (minni kvennabósi, enda var þetta fullmikið af því góða). Samband þeirra Lisbeths var trúverðugt, sem var nauðsynlegt til að myndin gengi upp, og samspil þeirra tveggja var tvímælalaust það besta við myndina.
Það tókst að koma sögunni til skila. Merkilega óbrenglaðri. Í raun talsvert afrek, þar sem mikið af upplýsingum kemur fram í bókinni. En það var líka á kostnað annars.

Það slæma:

Þar sem lögð er svo mikil áhersla að koma upplýsingum til skila næst aldrei að skapa nauðsynlegt andrúmsloft í myndinni. T.d. fær maður aldrei neina tilfinningu fyrir eyjunni og samfélaginu þar, þorpið birtist varla nema rétt í svip og það næst aldrei að skapa almennilega þetta andrúmsloft falins óhugnaðar sem smátt og smátt kemur upp á yfirborðið.
Tónlistin pirraði mig stundum (sem er þó líklega smekksatriði). Hún í samspili við stílbrögðin, sérstaklega þegar reynt var að koma miklu magni upplýsinga til skila á mjög stuttum tíma með hraðri klippingu, örstuttum myndbrotum og dramatískum trommuheilatakti, gerði myndina enn sjónvarpslegri.
Myndatakan var kannski ekki slæm, en mér fannst hún heldur ekki bæta neinu við. Lýsingin var of hörð og, já, svolítið sjónvarpsleg.
Sviðsetningin var stundum hálfkauðsk, t.d. í lokin þegar Mikael og Harriet hitta Harald og Agötukristí-atriðið með hele familjen var einkar hallærislegt. Reyndar missti myndin alltaf svolítið dampinn þegar Mikael og Lisbeth voru ekki saman á skjánum.
Innbrotið. Sorrí, ég veit það þarf að koma sögunni til skila og stytta sér leið, en það var fullkomlega ótrúverðugt að Mikael myndi brjótast inn í hús sem einhver býr í með því að brjóta glugga. Skemmdi í það minnsta fyrir mér.
Martin. Það er eiginlega ekki bara vandamál í myndinni, heldur bókinni líka, að í jafn vel skrifuðum og skemmtilegum reyfara skuli illmennið vera svona einhliða og klisjukennt, sem verður enn meira áberandi þegar hann er borinn saman við persónu Lisbeth. En þetta var stærra vandamál í myndinni, því í bókinni fékk lesandinn þó aðeins betra færi á að kynnast Martin sem fyrirmyndarforstjóra og með þeim skárri í fjölskyldunni. Hann fékk frekar lítið pláss í myndinni.
Og svo algjör smámunasemi í lokin: Lisbeth á ekki biblíu og hefur aldrei lesið biblíuna. En ég skil svo sem af hverju dóttir Mikaels var tekin út.

Ég skemmti mér samt ágætlega og þetta er fín afþreying. En það er samt engin sérstök ástæða til að sjá hana í bíó, virkar alveg jafnvel heima í stofu.

Og, já, talandi um samanburð á Allison úr Breakfast Club og Lisbeth Salander, þá fær Lisbeth líka meikóver í lokin eins og Allison. Tilviljun?

Karlar sem hata Breakfast Club

2009-08-26T00:07:00.002Z

Náði loks að lesa Karla sem hata konur, þannig að ég er viðræðuhæfur. Fín bók, bara. Einhvern veginn fékk ég á tilfinninguna að Stig Larson hefði hrifist af Breakfast Club (eða í það minnsta verið skotinn í Allison). Kannski er það bara ég, kannski heldur margur mig sig, eða ég hann mig, eða svoleiðis.

Og talandi um Breakfast Club, þá var þetta mómentið sem gjörsamlega eyðilagði annars góða mynd:

best of

2009-08-16T00:28:00.002Z

(Þessi útgáfa ekki síður lítið slor)

Eða ef þið viljið spila allt í röð:

sjálfsflekkunarfreistingin

2009-08-03T18:55:00.002Z

„Sumir drengir, eins og þeir sem byrja að reykja, halda, að það sé mjög fínt og karlmannlegt að segja eða hlusta á óþverrasögur, en það sýnir einungis, að þeir eru hálfgerð flón.

En slíkt tal, lestur klúrra bóka og dónalegar myndir verða þess oft valdandi, að andvaralaus drengur fellur fyrir sjálfsflekkunarfreistingunni. En slíkt getur verið mjög hættulegt fyrir hann, því að hún veiklar hann bæði andlega og líkamlega, ef hún kemst upp í vana.

En ef nokkur karlmennskubragur er í þér, bíðurðu freistingunni byrginn þegar í stað. Þú hættir að líta í klúru bækurnar og hlusta á sögurnar, en festir hugann við eitthvað annað.

Oft stafar þessi fýsn af slæmri meltingu eða of mikilli og góðri fæðu, hægðateppu eða hún orsakast af því, að sofið er í of heitu rúmi með of mörgum ábreiðum. Það er þá hægt að lækna þetta með breyttum rúmbúnaði, köldu baði, sem tekið er tafarlaust, eða með leikfimisæfingum, armæfingum ýmiss konar, hnefaleik, o.s.fr.

Það kann að reynast erfitt að standast freistinguna í fyrsta skipti, en er þér hefur tekizt það einu sinni, gengur það betur eftirleiðis.

Ef þú verður æ ofan í æ fyrir óþægindum af þessum sökum, skaltu ekki leyna því, heldur fara til föður þíns eða skátaforingjans og ræða málið, og verður þá öllu kippt í lag.“

Baden Powell, Skátahreyfingin.

sjálfstjórn indjána

2009-08-03T17:31:00.002Z

Aukið sjálfstæði indjánaætta

Þessi ákvörðun er ekki alveg fordæmislaus (eða, jú, kannski strangt til tekið, þar sem Panama telst væntanlega til Mið-Ameríku). Kuna-fólkið í Panama hafa haft sjálfstjórn frá 1925, og frumbyggjar í Mið- og Suður-Ameríku líta oft til þeirra í baráttu sinni fyrir meira sjálfstæði.

yuna

2009-07-30T18:31:00.004Z

Þetta finnst mér best við hið svokallaða Lýðnet: Að geta uppgötvað stúlku í Malasíu sem gengur með skuplu og syngur dægurlag um gamla kærasta. Í sól og hita. Svona sumarlag. Allt í einu langar mig alveg rosalega í mangó.

the uses of disorder

2009-07-24T13:59:00.002Z

"At a deeper level Richard Sennett has written a book, The Uses of Disorder [...]. Several different threads of thought are woven together in Sennett's study of "personal identity and city life". The first is a notion that he drives from the psychologist Erik Erikson that in adolescence men seek a purified identity to escape from uncertainty and pain and that true adulthood is found in the acceptance of diversity and disorder. The second is that modern American society freezes men in the adolescent posture — a gross simplification of urban life in which, when rich enough, people escape from the complexity of the city, with it's problems of cultural diversity and income disparity, to private family circles of security in the suburbs — the purified community. The third is that city planning as it has been conceived in the past - with techniques like zoning and the elimination of 'non-conforming users' — has abetted this process, especially by projecting trends into the future as a basis for present energy and expenditure."

Colin Ward. "Who's to Plan". Anarchy in Action.

Hæ hó jibbíjei og jibbíkæjei, moððerfokker

2009-06-18T18:28:00.003Z

Þjóðhátíðardagurinn var tiltölulega óhefðbundinn, en innan hefðbundinna marka þó. Fékk mér rölt um miðjan dag niður í bæ ásamt syni og barnsmóður, drakk kaffi og borðaði súkkulaðitertu á Q-bar, skoðaði fornbíla sem ekki mátti snerta og las anarkistaspeki á bleðli frá krökkunum sem "frömdu hústöku" í íbúðinni sem ég gisti í á Patró um hvítasunnuna. Um kvöldið hlustaði ég og horfði á frænda minn blóta dauðarokksguðinum á Arnarhóli. Bara gaman, sko.

Og ég vildi að ég kynni japönsku...

P.S. Ég held að við getum leyst öll okkar vandamál með því að breyta nafninu á landinu úr "Íslandi" í "Aisurando".

skrýtin tilfinning...

2009-04-19T22:56:00.001Z

...að ganga inn á bar og þekkja alla sem sitja þar.

fátt að segja í dag

2009-04-12T12:13:00.003Z

annað en að óska öllum gleðilegra páska.

Memoria del saqueo

2009-04-09T12:33:00.002Z

Þetta er heimildamynd eftir Fernando Solanas, Memoria del saqueo, sem fjallar um hrunið í Argentínu 2001. Fyrir utan það að þetta er mjög góð mynd, kallast hún ágætlega á við atburði undanfarinna ára á Íslandi. Myndin er hér fyrir neðn í tólf hlutum:

sirkassíska

2009-03-30T23:13:00.003Z

Svona vegna þess að það barst í tal í kvöld:

Sirkassíska er tungumál (eða hópur mála) sem talað er í Kákasus-fjöllum. Það er að grunni til ergatíft tungumál, eins og títt er um mál í Kákasus. Georgíska og téténska eru líka ergatíf. Og reyndar baskneska líka. Fræðimenn hafa reyndar gert því í skóna að þetta bendi til þess að ergatíf tungumál hafi verið normið í gömlu Evrópu fyrir daga indóevrópsku innrásarinnar. Hlutfall þolfallstungumála (eins og íslensku) er nefnilega óvenju hátt í Evrópu og helgast af því að Indóevrópskir þjóðflokkar flæddu yfir heimsálfuna og drekktu þeim málum sem fyrir voru. Baskneska og Kákasusmálin eru því leyfar frá fyrri tíma, að talið er.

Ergatíf mál og þolfallsmál eru í raun andstæður hvað formgerð varðar. Í þolfallsmálum, eins og íslensku, er þolandinn í setningu með áhrifssögn (sögn sem felur í sér aðgerð og kallar á andlag) sértækt fall en frumlagið er eins, hvort sem sögnin er áhrifssögn (frumlagið er gerandi) eða áhrifslaus, en í ergatífum málum er gerandinn með áhrifssögn sértækt fall en áhrifslaus gerandi og þolandi eru með sama fall (ég er búinn að gleyma allri málfræði og nota ekkert endilega rétt hugtök, ef ske kynni að þið séuð mjög endaþerminn á málvísindasviðinu). Dæmi úr íslensku um þolfallsmál:

Hundurinn gelti
(áhrifslaus sögn, ekkert andlag)
Maðurinn barði hundinn
(áhrifssögn, þolandinn (hundurinn) tekur á sig sértækt fall)

Dæmi um ergatíft mál (baskneska):

Gizona hil da
("maðurinn dó", áhrifslaus sögn ("hil da"))
Gizonak txakurra hil du
("maðurinn drap hundinn", áhrifssögn ("hil du"), gerandinn (frumlagið) tekur á sig sértækt, ergatíft fall)

En hvað um það. Það sem er merkilegt við Sirkassísk mál er hljóðkerfið, sem þykir með þeim flóknari sem til eru. Hér er t.d. ágæt lýsing. Og hérna er hljóðdæmi. Ég hef ekki hugmynd út á hvað það gengur en sjálfsagt er þetta mjög merkilegt.

(Annað dæmi, mjög dramatískt)

2009-03-20T16:38:00.000Z

Jon Stewart vs. CNBC

2009-03-14T00:16:00.003Z

Það er þess virði að plægja í gegnum öll myndskeiðin hér fyrir neðan. Jon Stewart, stjórnandi The Daily Show á Comedy Central hefur orð á sér fyrir að vera einn klárasti og gagnrýnasti þáttastjórnandi í bandarísku sjónvarpi. Og hann stjórnar grínþætti. Þessi syrpa er gott dæmi um þetta.

Fyrir rúmri viku gerði Stewart stólpagrín að sjónvarpsstöðinni CNBC og viðskiptaumfjöllun þeirra og gaf nokkur sýnishorn sem bentu til þess að CNBC hefðu hagað sér eins og klappstýrur bankastjóranna og viðskiptamógúlanna (sounds familiar?). Sérstaklega fengu tveir þáttastjórnendur á baukinn, Steve Santelli og Jim Cramer:

Cramer var ekki sáttur og fékk að bauna til baka í þætti hjá Joe Scarborough:

Stewart svaraði um hæl:

The Daily Show With Jon StewartM - Th 11p / 10c

In Cramer We Trust

Daily Show Full Episodes
Important Things w/ Demetri Martin

Political Humor
Jim Cramer

Cramer birtist á Today Show og fékk að segja aðeins meira (takið eftir svipnum á honum þegar hann heldur að Stewart ætli að biðjast afsökunar):

Stewart varð auðvitað að eiga síðasta orðið:

Jim Cramer hætti sér að lokum í þáttinn hjá John Stewart og var bókstaflega slátrað. Maður vorkennir manninum eiginlega að þurfa að ganga í gegnum þetta, en að þessu sinni sleppir Stewart öllu gríni og baunar á hann þar til ekkert stendur eftir. En hér er viðtalið, óklippt og óskorið. Það er fyllilega þess virði að horfa á það allt og fá masterclass í viðtalstækni:

1. hluti:

2. hluti:

3. hluti:

nöldurblogg

2009-03-03T22:34:00.002Z

Enron myndin var mjög góð og alveg rosalega tímabær og allt það, en svakalega var hún illa þýdd.

að gefnu tilefni

2009-02-23T13:11:00.002Z

Ég verð að viðurkenna að ég hef aldrei fattað vatnsdeig sem fyrirbæri. Bragðlaust og loftkennt. Eins og að borða kreppappír.

WILLIAMSBURG WILL OLDHAM HORROR

2009-02-21T18:40:00.001Z

what's your handicap?

2009-02-20T14:24:00.000Z

Manifesto di futurismo

2009-02-20T01:06:00.002Z

Manifestó fútúrista er 100 ára. Þetta er krúttleg útgáfa:

Og hér má heyra Filippo Tommaso Marinetti sjálfan lesa ljóð:

Land og fólk

2009-02-18T17:28:00.003Z

Landið má viljugt þola vetur;
fólk klæðir af sér frost
en á hvergi skjól fyrir skrumi.

Þegar dagur rís í austri
hlæja hlíð og skriða
ljósið bræðir þela úr lýngmó og skóf
og fólk hristir af sér hrím blekkínganna.

Þó býr landið yfir leyndum harmi
og einstaka maður við örkuml.

(Þorsteinn frá Hamri)

ábyrgð eða sök

2009-02-12T10:55:00.002Z

"Geir sagði að það væri hlutverk sérstaks saksóknara að finna út hvar ábyrgðin liggur."

Merkileg þessi árátta að rugla viljandi saman merkingu orðanna "sök" og "ábyrgð". Hlutverk saksóknarans er að finna út hvar sökin liggur, ábyrgðin er svolítið annar hlutur. Að fjölmiðlafólk skuli ekki átta sig á þessu og stilla pólitíkusum eins og Geir upp við vegg er óskiljanlegt.

(biðst afsökunar á þessum pósti. skal aldrei aftur tala um pólitík, kreppuna eða bara almennt moggabloggast meir. stóðst það bara ekki núna).

vildarpunktar í amasóníu

2009-02-08T23:10:00.002Z

Vinur minn benti mér á síðuna points.com, þar sem maður getur breytt vildarpunktunum sínum hjá Icelandair í gjafabréf hjá Amazon. Tékkaði á þessu í kvöld og viti menn, nú á ég bara 7 vildarpunkta eftir hjá Icelandair, en í staðinn á ég rúmlega 200 dollara gjafabréf í Amazon (tja, mínus þessar fjórar bækur sem ég var að panta...). Gott kreppuráð fyrir bókabéusa eins og mig.

klifur

2009-02-08T15:44:00.002Z

Eitt af því sem ég ákvað að taka til bragðs þetta árið var að finna mér einhverja hreyfingu. Af því ég er letihaugur og veit ekkert betra en að liggja upp í sófa og lesa bók eða horfa á bíó, sem er ekki beint hollt til lengdar. Nýja hreyfingin varð að sameina það að vera skemmtileg og þeirrar gerðar að sonur minn 12 ára gæti stundað hana með mér (hann fékk letihaugagenið í arf frá mér). Hann hatar allt sem heitir hóp- eða keppnisíþróttir og mér leiðist hefðbundin líkamsrækt. Lausnin var auðvitað klifur. Við erum því komnir með þriggja mánaða kort í Klifurhúsinu og mætum þar tvisvar í viku og prílum upp veggi. Þetta er ógeðslega skemmtilegt, en kannski ekkert sérstaklega auðvelt að vélrita daginn eftir æfingu. Ég hlussast ennþá upp auðveldustu leiðirnar en þetta fer samt skánandi. Held ég verði samt aldrei svona góður:

stjörnuspá

2009-01-29T01:09:00.003Z

Ég viðurkenni einn veikleika. Ég er veikur fyrir stjörnuspám. Ég held ég trúi ekkert sérstaklega á þær, enda ég skynsamur maður og þær vísindalega óhugsandi og yadda yadda yadda. Það er samt eitthvað skemmtilegt við þær. Að því sögðu kemur að máli dagsins. Í einhverju fikti fyrir jól lenti ég á síðunni Astro.com. Þar er hægt að fá einhverja framtíðarspá fyrir núllkall og ég ákvað að láta undan þeirri freistingu. Spáin í heild sinni var bara ágætlega uppörvandi, sem er síst verra, enda gerir maður þær einu kröfur til spákalla og -kvenna að þau lofi manni stuði í framtíðinni. En í spánni leyndist samt þessi kafli hér. Þegar ég las þetta aftur um daginn (líklega nýkominn heim með sigg á fingrum eftir mótmæli með pottaglamri) var ekki laust við að mér fyndist nokkuð til spádómsgáfu þeirra koma. Tilviljun? Örugglega, en óneitanlega skemmtileg tilviljun.

Pluto square Uranus: An agent for change

Mid January 2009 until mid November 2010: This influence signifies a period of change and even upheaval in your life. But the changes will probably originate, not within your personal sphere, but in larger pressures from society as a whole. Under this influence many individuals feel that little happens in their personal lives but that the changes in the world around them are phenomenal.

The major challenge you will have to face during this period is learning to adapt to changes in the world around you. Rigidity will only make the situation worse, because it is unlikely that you can successfully resist the pressures for change. In fact, in certain circumstances, you yourself may become an agent for change. If you feel that circumstances have limited you severely, you will probably be attracted to persons and movements that set themselves up as agents of a new order. This may be on a grand political and social scale, or it may be on the much smaller scale of an individual who comes into your life and shows you how to change. Actually, this can be quite a liberating influence, because you are inclined to look toward the future for your strength rather than to the past, so you will probably be able to flow with the changes.

One problem to watch out for is the possibility that you may throw out everything, not just that which needs change. This influence tends to make you overdo revolution, meaning not just social revolution but fundamental changes in your own life that are somewhat unexpected in terms of your past. Try to distinguish what elements of the past have been good and what have not - do not arbitrarily destroy both.

A second warning is that this influence is fanatical in nature and not heedful of human feelings and emotions. Do not lose track of feelings in making or experiencing sweeping changes. And because this influence speaks in large social terms, do not lose track of the quality of individuals now. Larger social forces may be behind everything you do or that happens to you, but ultimately those forces are composed of individuals whom you have to deal with as such, not as representatives of some abstraction.

villta vinstrið

2009-01-27T23:34:00.003Z

Jæja, vinstristjórn. Ekki veit það á gott. Áður en maður veit af verður efnahagskerfið hrunið, óðaverðbólga og ofurvextir og meira atvinnuleysi en sést hefur í háa herrans tíð. Ég get sagt ykkur að þetta endar með óeirðum á götum úti!

Hei, bíddu...

bölvaðar skræfur

2009-01-26T23:23:00.001Z

„Allir Norðlendingar ok Sunnlendingar váru skírðir í Reykjalaugu í Laugardal, er þeir riðu af þingi, því þeir vildu eigi fara í kalt vatn.“
(úr Kristni sögu)

Leoncie

2009-01-26T09:55:00.001Z

Þegar Leoncie ofbauð og yfirgaf Ísland byrjaði allt að fara til fjandans.

2009-01-17T15:56:00.000Z

To be modern is to find ourselves in an environment that promises us adventure, power, joy, growth, transformation of ourselves and the world--and at the same time that threatens to destroy everything we have, everything we know, everything we are.

--Marshall Berman, All That is Solid Melts Into Air

Robert Wade og Crash Course

2009-01-13T23:11:00.003Z

Mér sýnist að merkilegasta framlag mitt til byltingarinnar hingað til sé að hafa snarað ræðu Roberts Wade yfir á ástkæra ylhýra. Wade er skemmtilegur kall, kíminn séntilmaður sem laumar út úr sér lúmskum háðsyrðum eins og séntilmanna er siður. Lesið ræðuna alla, hún er þess virði.

Svo mæli ég eindregið með "Crash Course" Chris Martensens. Það sem hann segir rímar ágætlega við orð Wades (þetta er langt, en þess virði).

úff

2009-01-09T04:28:00.002Z

Djöfulsins fokking helvítis viðbjóður.

Mæli með þessu.

OPINN BORGARAFUNDUR #7

2009-01-06T23:57:00.001Z

Í Iðnó, fimmtudaginn 8. janúar kl 20-22.

Fundarefni: Mótmæli (ólík viðhorf, ólíkar aðferðir, sömu markmið?), aðferðafræði mótmæla og borgaraleg óhlýðni.

Frummælendur

Hörður Torfason – Raddir fólksins
Eva Hauksdóttir – Aðgerðasinni
NN anarkisti
Stefán Eiríksson – Lögreglustjóri höfuðborgarsvæðisins

Auk þeirra munu Katrín Oddsdóttir, laganemi og talsmaður Neyðarstjórnar Kvenna, Sigurlaug Ragnarsdóttir fyrir hönd Nýrra tíma og Þórhallur Heimisson, prestur, taka þátt í pallborðsumræðum ásamt fleirum og svara spurningum viðstaddra.

Þá hefur Birni Bjarnasyni dómsmálaráðherra sérstaklega verið boðin þátttaka í pallborðsumræðunum.

Hvetjum ríkisstjórn Íslands og alla alþingismenn til að mæta á svæðið, hlusta á sína kjósendur og vera með í umræðunni. Hvetjum ennfremur alla fjölmiðlamenn og konur til að mæta og taka þátt.

Fyrirkomulag

Fundarform verður með sama sniði og áður, þegar frummælendur hafa lokið máli sínu er orðið gefið laust og fundargestir úr sal fá að tjá sig eða spyrja þátttakendur í pallborði spurninga. Hver aðili hefur tvær mínútur til að tjá sig svo gott er að vera vel undirbúinn.

Við hvetjum fundargesti til þess að mæta tímanlega vegna takmarkaðs húsrýmis.

Sýnum borgaralega virkni og fjölmennum á fundinn. Spyrjum, hlustum og fræðumst.
Vinsamlegast áframsendið póstinn.

f.h. undirbúningsnefndar
Guðný Þorsteinsdóttir

Ravel/Aimard, Liszt/Arrau, Bach/Gould

2008-12-28T22:53:00.003Z

þrjár bækur í hús

2008-12-25T21:26:00.001Z

Konur, Rökkurbýsnir og Vargurinn. Nú leggst ég í hýði og les. Sé ykkur seinna.

farðu í rassgat, vinur

2008-12-23T12:10:00.003Z

Fátt held ég að sé meira í anda jólanna þetta árið en að gefa skít í páfaræksnið. Og ágætt að rifja upp þetta fallega ljóð:

The Pope's Penis

It hangs deep in his robes, a delicate
clapper at the center of a bell.
It moves when he moves, a ghostly fish in a
halo of silver sweaweed, the hair
swaying in the dark and the heat -- and at night
while his eyes sleep, it stands up
in praise of God.

(Sharon Olds)

very merry crassmas

2008-12-22T01:11:00.007Z

Hvusslags, gleymi alveg aðventulaginu (ef þið hafið ekki áttað ykkur á því þá hef ég sett inn eitthvað jólakyns á hverjum sunnudegi í aðventu. Ekki spyrja mig hvers vegna. Tilgangslausir hlutir eru alltaf bestir. Og ekki það að ég sé í jólaskapi).

En þetta er gúddí gúddness. Pönkhljómsveitin Crass gaf á sínum tíma (1981 minnir mig) út 7 tommu jólaplötu með tveimur jólasyrpum sem samanstóðu aðallega af Crass-lögum spiluðum á skemmtara. Gríðarlega glaðbeitt og hresst allt saman. Á umslaginu sagði m.a.:

"COLD TURKEY ONE. VERY MERRY CRASSMAS. HERE'S AN AMAZING XMAS MEDLEY OF CRASS'S GREATEST HITS. SUPER FUN FOR ALL THE FAMILY. PLUS...SUPER FUN TIME COMPETITION THAT EVERYONE CAN JOIN IN. HERE'S WHAT YOU DO...IT'S EASY. JUST LIST, IN ORDER, THE TITLES OF THE EXCITING CRASS SONGS ON THIS RECORD. THE FIRST THREE CORRECT POSTCARDS TO BE RECEIVED WILL BE SENT THE FOLLOWING GREAT PRIZES...1ST PRIZE... BATHSALTS, 2ND PRIZE...ONE EXPLOITED SINGLE, 3RD PRIZE...TWO EXPLOITED SINGLES. HAVE FUN. SEND ENTRIES TO "CRASSMAS COMPETITION." PO BOX 279. LONDON N22. "

Og af því að ég er svo góður við ykkur og í svo miklu jólaskapi (je, ræt) þá fylgja hér lögin tvö. Svona gerist þegar anarkópönkarar komast í skemmtara. Það er þess virði að hlusta á syrpuna á hlið 2 til enda til að heyra pönslænið.

Crass - Very Merry Crassmass, hlið 1
Crass - Very Merry Crassmass, hlið 2

og jólagjöfin fyrir herramanninn í lífi yðar

2008-12-19T22:44:00.001Z

Ég er viss um að hann kann að meta "Gay Nineties Fruitcake".

þetta grunaði mig

2008-12-19T19:06:00.002Z

Fullt meira hér

kjartan hallur

2008-12-19T11:49:00.002Z

er byrjaður að blogga. Fagna því menn, konur og ómálga börn. Þetta finnst mér t.d. bráðskemmtileg bloggfærsla.

ættfræði og geni.com

2008-12-14T22:23:00.006Z

Alltaf þegar pabbi byrjar að þusa um skyldmenni okkar og ættir fell ég í mók. Ég hef bara aldrei getað munað nokkurn skapaðan hlut um skyldleika og ættartengsl og á ættarmótum á ég alltaf í bölvuðum vandræðum með að muna hvernig fólk er skylt mér og hver er undan hverjum. En svo uppgötvaði ég þessa snilldarheimasíðu um daginn, Geni, þar sem maður getur dundað sér við að búa til ættartré. Og nú er ég alveg húkkt og búinn að hanga á Geni og Íslendingabók nokkurn veginn stanslaust undanfarna daga. Og farinn að átta mig betur á því hvernig þetta pakk allt saman er skylt mér.

Fór því að gúgglgramsa og fann þessa bráðskemmtilegu mynd af afa og ömmu í fermingarveislu sonar Jóhannesar úr Kötlum. Afi stendur í dyragættinni og heldur á dóttur Kristmanns Guðmundssonar, Kristmann heldur svo utan um ömmu mína lengst til hægri á myndinni. Gaman að þessu.

jólaskapið

2008-12-14T15:04:00.002Z

Ég reyni mitt besta til að komast í jólaskap en alltaf eitthvað verið að skemma það fyrir manni. Fyrir utan ðe júsjúal söspekts (ríkisstjórn, seðlabanka og så videre) þá hlýtur leigusalinn minn að hljóta viðurkenningu sem jólaskapshrellir ársins. Mætir til mín tveimur vikum fyrir jól og tilkynnir mér að líklega þurfi ég að yfirgefa íbúðina fljótlega eftir áramót þar sem hann (eða hún. Eða reyndar þau) þurfi að nota hana sjálf því einhverjum útlendingum langi til að kaupa penthásið þeirra. Og núna sé ég engan tilgang í jólahreingerningu (sem vissulega er þörf á) og er almennt ekki í neinu stuði til neins.

Eina ráðið sem ég kann til að komast í eitthvað smá jólaskap er að hlusta á jólalög á finnsku. Almennt finnst mér sú regla gilda, að ef eitthvað er leiðinlegt þá nægir að segja það á finnsku til að það verði skemmtilegt. Og það á alveg hreint ágætlega við um jólalög. Sumsé, vessgú, jólalög á finnsku.

Og hvernig getur lag sem heitir "Marian poikalapsi" verið eitthvað annað en skemmtilegt?

Matti ja Teppo - Marian poikalapsi

spænskar kvikmyndir

2008-12-13T14:09:00.003Z

Ég er alveg skelfilega lélegur í að plögga sjálfan mig eða það sem ég er að gera. Þess vegna á ég sjálfsagt eftir að veltast um einn í mínu horni í tótal obskjúrití það sem eftir er ævinnar, sama hvað ég tek mér fyrir hendur. En, semsagt, ég og nemendur mínir erum í útvarpinu þessar vikurnar. Ég kenndi semsagt í haust námskeiðið Kvikmyndir Spánar við HÍ og fékk þá hugdettu að troða fólkinu í Kviku á laugardagsmorgnum á Rás 1. Minn pistill heyrðist fyrir tveimur vikum, og svo koma þeir einn af öðru, alls átta, ef ég man rétt. Svo er hægt að lesa alla pistlana á Kvika.net. Og hana nú.

er hægt að skipta um þjóð?

2008-12-08T13:44:00.003Z

Mér líður eins og það sé verið að segja mér eitthvað með svona frétt og svona frétt. Ekki síst vegna þess að seinni fréttin er sú mest lesna á Vísi.is í dag.

orðið "cattleprod" kemur mér alltaf í jólaskap

2008-12-07T12:32:00.000Z

Og hér er ástæðan:

Mikel Laboa (1934-2008)

2008-12-04T22:59:00.005Z

Ég ætlaði einhvern tímann fyrir löngu, þegar ég var ennþá að dunda mér við að setja hérna inn spænska tónlist, að skrifa færslu um Mikel Laboa. Þar sem karlinn tók upp á því að deyja um það leyti sem við íslendingar syrgðum fullveldið, fær hann loks þessa færslu til minningar. Það hefði líka verið ósvífni að setja Mikel Laboa undir hatt spænskrar tónlistar.

Mikel Laboa er Megas þeirra Baska. Eða Bob Dylan. Eða Jacques Brel. You get my drift. Það má kalla hann föður baskneskrar þjóðlagatónlistar (í nútímaskilningi þess orðs). Hann fæddist í Pasaia í Gipuzkoa-héraði 1934 og lést 1. desember síðastliðinn í Donostia (San Sebastian), 74 ára að aldri. Hann lærði til læknis og geðlæknis á 6. áratugnum og vann alla tíð bæði sem læknir og tónlistarmaður. Hann heillaðist sérstaklega af suður-amerískum tónlistarmönnum eins og Violetu Parra og leit alltaf á sig sem pólitískt söngvaskáld. Á þessum tíma ríkti einræðisstjórn Franco á Spáni sem var síst vinveitt böskum og baskneskri menningu. Notkun á basknesku var bönnuð opinberlega á þessum tíma og allt reynt til að halda sjálfstæðistilburðum fólks í skefjum. Mikel hafði mikinn áhuga á að viðhalda baskneskri menningu og tungu og stofnaði menningarhópinn Ez dok Amairu ("þrettán er ekki til") og innan þess hóps hóf hann að semja og spila tónlist ásamt Benito Lertxundi, öðrum frægum baskneskum vísnasöngvara, og teljast þeir upphafsmenn þeirrar stefnu sem kallast oft "nueva canción vasca".

Tónlist Mikel Laboa er hefðbundin þjóðlagatónlist með tilraunakenndum blæ, hann syngur ýmist þekktar þjóðvísur eða semur lög við nútímaljóð sem stundum eru samin sérstaklega fyrir hann. Hann gaf út fjölmargar plötur á ferlinum og sú sjötta, Bat-Hiru (einn þrír) sem kom út 1974, var fyrir nokkrum árum valin besta baskneska plata allra tíma í könnun dagblaðsins Diaro Vasco. Hér koma einmitt tvö dæmi af þeirri plötu. Það fyrra er gömul þjóðvísa og það síðara, öllu tilraunakenndara, er samið við ljóð eftir ljóðskáldið Joxean Artze þar sem skáldið túlkar á sinn hátt voðaverkin í Gernika 1937 og málverk Picasso sem fjallar um sama atburð. Bæði lögin eru eftir Mikel Laboa.

Mikel Laboa - Haika Mutil
Mikel Laboa - Gernika

Frægasta lag Laboa er þó Txoria Txori, sem er einnig að finna á Bat-Hiru. Txoria Txori er hluti af ljóði eftir áðurnefndan Joxean Artze. Ljóðið lýsir á myndrænan hátt tilfinningum baska til lands síns og þrá þeirra eftir frelsi og lítur fyrsta erindið (sem Laboa notar í lagi sínu) svona út.

Mikel Laboa - Txoria Txori

Hegoak ebaki banizkio
nerea izango zen,
ez zuen aldegingo.
Bainan, honela
ez zen gehiago txoria izango
eta nik...
txoria nuen maite

Ef ég klippti af honum vængina
væri hann minn
og flygi aldrei burt.
En þá væri hann ekki lengur fugl
og það var fuglinn sem ég unni.

Og hér má heyra skáldið sjálft flytja ljóðið, ásamt fleiri ljóðum:

Lagið varð fljótlega eins konar einkennislag baskneskra sjálfstæðissinna og þykir lýsa ágætlega samskiptum baska við herraþjóðina, spánverja (þar sem fuglinn er tákn Baskalands sem Spánn reynir að klippa vængina af) og hvert mannsbarn í Baskalandi ku víst kunna lagið. Til að gefa einhverja hugmynd um hversu mikilvægt lagið er böskum eru hérna tvö dæmi. Það fyrra er tekið upp á ónefndri knæpu í ónefndum bæ í Baskalandi, og það seinna er frá því þegar Joan Baez flutti lagið á tónleikum í Bilbao:

ísland er land, þar býr fólk

2008-12-01T17:39:00.003Z

Ég veit ekki með aðra, en ég fer bráðum að fá upp í kok á þessu þjóðernisbulli sem allir virðast reyna að nota sem þriðja kryddið, bæði stjórnvöld og mótmælendur. Ísland er land, þar býr fólk. Er það ekki nóg? Þarf endilega að troða inn lýsingarorðum eins og "stolt", "hugrökk", "fornfræg", "falleg" og þar fram eftir götunum? Reyndar bendir margt til þess að hér búi aðallega andlausir aumingjar, en þeir eiga nú líka sinn rétt, greyin.

jólasveinninn kemur

2008-11-30T12:17:00.002Z

Svona fyrst það er fyrsti í aðventu:

Low - Santa's coming over

ay, que hermoso

2008-11-28T16:10:00.004Z

Þetta er óskaplega harmrænt og fallegt. Hinn heimsfrægi söngvari El Principe Gitano (sígaunaprinsinn) spreytir sig á lagi Presleys, In the Ghetto.

Ef þið viljið syngja með þá lítur textinn einhvern veginn svona út:

IN DE GUETO
EL PRINCIPE GITANO

An de sno frai
On te colen grei chicago mun
Beibi beidi cahrlis mornis is
In de gueto

An de hers mama crai
Cos en ninfi uan shinoshidoni
Mordi en di engri monflin
In de gueto

Pipol you on de taim
De chilin jilin bijain
En jil grov you on mondai
Tuquelo que yu an mi
Awichu blain chu si
De wi simpli ten an wen
An grur de don de güey

Wed de vuelten
An de uelguen jei kiliti wu ui reni
Brus prissis tu ruiti wai brus
In de gueto

An de jan gai ben
Sosi star el churruan estruit
Naili chus tu flilij in fanch is
In de gueto

De cual nei en depresio
An de you mal brike a wey
E ji sei cal a stili car
Kil tu ruan strui far
Je mon mama crai

Ar de craun un gan de ruan de strui
You ma feiz da yu in de struiti y fin
In de gueto

An de yon man dai
on de colein grei chicago mun
modeliti beibi charlis she is born
in de gueto

an dos mama crai

andsktns!

2008-11-23T13:36:00.001Z

Gátu þeir ekki drullast til að hafa þessa útsölu í sumar?

ég vild'ég gæti soðið heila önd

2008-11-20T20:59:00.003Z

Lítið á þessu bloggi að græða, er andlaus og vitlaus en reyni þó mitt besta til að semja útvarpserindi og fyrirlestur, fara yfir ritgerðir og verkefni og semja próf. Feginn verð ég þegar það er búið og get fleygt mér upp í sófa og glápt á vídjó án nokkurrar sektarkenndar. En þessi kona er falleg:

2008-11-16T22:52:00.001Z

ammæli

2008-11-15T17:37:00.002Z

Ég held að fátt sé fegurra en einmitt þetta myndband. Og einhvern veginn nær það að fanga stemninguna í ammælinu mínu í gær. Það var bara svona gaman.

Obama

2008-11-06T21:24:00.002Z

Hvort Obama stendur undir öllum væntingum eða ekki er ómögulegt að segja. En ef það hefur farið framhjá einhverjum hversu magnað það verður að sjá Obama fjölskylduna stíga inn í Hvíta húsið nægir kannski að kíkja á þetta atriði úr þáttaröðinni um John Adams, annan forseta Bandaríkjanna:

Did slaves build the White House?

Fjárfestar, blablabla

2008-11-04T22:36:00.003Z

Jú, ég hef áhyggjur af yfirtöku Jóns Ásgeirs á fjölmiðlum. Og spillingin í kringum það er viðurstyggð, sérstaklega ef Sigurjón landsbankastjóri sá um þetta. Ef ríkisstjórnin vill ekki frysta eigur þessara manna gætu þau þó í það minnsta komið því þannig fyrir að þessir menn megi ekki koma nálægt viðskiptum á Íslandi fyrr en það er búið að rannsaka allt havaríið.

En þessi umræða um fjölmiðla, yfirtöku Jóns Ásgeirs og hina meintu losun Birtíngs frá Baugi sýnir svo ekki verður um villst að við erum ennþá föst í útrásar- og góðæris hugsanavillum. Sumsé það að það sé ekkert hægt að gera hérna á þessu landi nema fokríkir fjárfestar komi að hlutunum. Fjárfestar eru auðvitað til margra hluta nytsamlegir, t.d. þurfa mörg sprotafyrirtæki á fjármagni að halda til að koma rekstrinum af stað, sérstaklega hátæknifyrirtæki. En, kommon, dagblaðarekstur er ekki geimvísindi, eða hvað? Ég væri alveg til í að sjá hóp blaðamanna taka sig til og stofna sjálfstætt dagblað og reka það sem kó-op. Er það út í hött? Nóg er af ágætlega skrifandi blaðamönnum sem virðast alveg nenna að blaðamannast.

Og svo væri ég alveg til í að fá eitt stykki svona í bæinn. Vilja einhverjir vera memm? Reyndar finnst mér að svona rekstrarform mættu alveg verða algengari á Íslandi. Eins og stendur er það bara Kaffi Hljómalind sem er rekið á einhvern svona hátt (eftir því sem ég best veit). Jú, og kannski Sólheimar.

Ammælisplögg

2008-10-30T21:35:00.004Z

Hugleikur (leikfélagið, altso) á ammæli um þessar mundir. Heilla 25 ára gamalt. Af því tilefni verður stuttverkadagskrá frumsýnd annað kvöld kl. 8 í Listasafni Reykjavíkur og nefnist hún „Ó, þessi tæri einfaldleiki“ (og endurtekin á laugardags- og sunnudagskvöld). Heilar 1500 krónur inn, sem er spottprís. Ég geri nú, aldrei þessu vant, mest lítið, glamra eitthvað smá og gaula en læt aðra um að leika og leikstýra (ætli það fari ekki líka best á því). En sumsé, allir að mæta sem vilja okkur kæta og af gleði græta.

(Panta miða hér)

aumingja fólkið

2008-10-27T08:49:00.000Z

Svona leiðtogafundir eru svo erfiðir...

innhverf íhugun

2008-10-18T19:07:00.002Z

Fyrir nokkrum árum var mikið grínast með það í fréttum að hópur fólks sem ástundaði innhverfa íhugun (gott ef ekki á vegum Maharishi bítlajóga) ætluðu að íhuga saman í hóp og héldu því fram að ef nógu margir íhuga og einbeita sér að friði, komist á friður í heiminum. Viðbrögð seðlabanka og ríkisstjórna heimsins við kreppunni eru í sama dúr: reyna að kaupa eins marga og þau geta til að íhuga og trúa á markaðinn, þá verði allt gott aftur. (Rafaugað útskýrir þetta betur.)

glaðst yfir litlu

2008-10-14T23:52:00.002Z

Þrátt fyrir ástandið í þjóðfélaginu er nú hægt að finna sér eitthvað til að gleðjast yfir:

að Íbúðarlánasjóður var ekki seldur
að Björn B. fékk ekki að stofna her
að bókasöfnin urðu ekki frjálshyggjunni að bráð, og
að Airwaves er að byrja á morgun

kjánahrollur

2008-10-13T21:30:00.002Z

Mér er illa við þjóðernisást. Og enn verr við það þegar einhver gaur gerir sig breiðan í nafni einhverrar þjóðar sem ég tilheyri. Pant ekki vera memm. Best að vinna aðeins á móti þessu með hljómsveit sem heitir því hógværa nafni "America". Soft-rokkið blífur, börnin mín. Þetta er nú svona "best of", bara:

America - A Horse With No Name
America - I Need You
America - Sister Golden Hair

Jæja, farinn að horfa á Carmen.

vort daglegt brauð

2008-10-11T18:38:00.003Z

Meira soft rokk. Aldrei nóg af því. Og þetta passar nú eiginlega alveg við daginn í dag og undanfarna daga. Ömurlegur dagur, en maður getur þó gargað af gleði. Rétt eins og piltarnir kátu í hljómsveitinni Bread.

Bread - Dismal Day

tískufyrirmyndin

2008-10-06T00:28:00.002Z

Ég ólst upp á kúabúi en sprangaði þó aldrei um með kúnum íklæddur hormottu og óverolls einum fata. Ég virðist hafa misst af miklu stuði þar. Þessi fallegi piltur heitir Norman Greenbaum. Og samdi alveg dágóð dægurlög. Til dæmis þetta, sem verður að teljast með betri lögum í heimi:

Norman Greenbaum - Spirit in the Sky

jöklabréf

2008-10-05T23:22:00.002Z

Alltaf þegar ég heyri orðið "kreppa" sé ég Jökul sundkennara fyrir mér þar sem hann stendur á sundlaugarbakkanum og sýnir okkur með báðum höndum og öðrum fæti hvernig á að synda bringusund: "Beygja...kreppa...sundur...saman"

Meinarðu Macbeth?

2008-09-28T21:45:00.003Z

Ég er búinn að lofa sjálfum mér því að fara talsvert meira í leikhús í vetur en undanfarin ár. Eða réttara sagt, að fara ekki bara á áhugaleiksýningar heldur líka kíkja á hvað þessir atvinnumenn þykjast kunna. Og þar sem ég hugsa að skoska leikritið (eða það sem eftir stendur af því eftir að hópur ungra leikara hefur "rannsakað" verkið) verði eitt af því fyrsta sem ég sjái, þá er ekki úr vegi að rifja upp þessa tímalausu snilld:

they don't make tv/women/pop songs like they used to...

2008-09-24T00:04:00.001Z

Sko bara (*hrollur*):

I'm the son, and the heir...

2008-09-15T23:41:00.003Z

Það er ansi skítt þegar maður áttar sig á því að barnið manns hefur náð að erfa manns verstu eiginleika. Heppinn. Ég hef nú blessunarlega náð að vaxa að mestu upp úr þessari félagsfötlun minni, og var svo sem ekkert alltaf létt, en það er samt ekkert á við það að horfa upp á son sinn glíma við svipaða hluti. Í fyrravetur gekk barnið í gegnum hreint helvíti í skólanum, hann var hunsaður af félögunum, gekk með veggjum og námið gekk illa. Grét sig í svefn ófá kvöld. Við foreldrar hans tókum samt á þessu og náðum aðeins að vinna á þessu með hjálp frá góðu fólki. Mamma hans var staðráðin í að flytja í annað hverfi til að drengurinn losnaði úr þessu, en hann vildi ekki flytja, fannst eitthvað spennandi við að fara í 7. bekk nú í haust og vera elstur í skólanum. Fyrstu vikurnar hafa reyndar gengið vel, hann er áhugasamur um námið og lærir heima af sjálfsdáðum (í fyrra var þetta sífellt stríð). En svo kem ég að honum uppi í rúmi á sunnudagskvöld þar sem hann situr daufur í dálkinn. Þegar ég geng á hann segist hann vera leiður yfir því að vera eins og hann væri, enginn léki við sig eða talaði við sig að fyrra bragði í skólanum, þegar hann reynir að tala við aðra er honum oft ekki ansað. Enginn biður hann að fyrra bragði um að leika eftir skóla, og þegar hann spyr aðra eru þeir alltaf að fara að leika við aðra. Og ef hann ákveður að fara samt með þá er honum leyft það en venjulega látið eins og hann sé ekki þarna. Og hann situr eftir og finnst hann misheppnaður, en skilur ekki alveg hvernig eða af hverju. Og ég á ósköp erfitt með að útskýra þetta fyrir honum, þrátt fyrir að hafa lent í ekki ósvipuðum aðstæðum. Eina sem ég get sagt af viti er að þetta muni batna með tímanum, þegar hann fer í unglingadeild eða í menntó og kynnist nýjum vinum. En það lagar ekki vandann sem er hér og nú. Og unglingsárin framundan. Úff.

Sem betur fer hefur aukist meðvitun um það í skólakerfinu að sum börn búi yfir minni félagsfærni en önnur og að þau þurfi þjálfun til að takast á við þetta og eignast vini. En það sem gleymist er að þau sem virðast búa yfir eðislægri félagsfærni og fara létt með þetta þurfa ekki síður á þjálfun að halda. Læra að taka tillit, gefa öðrum séns, passa að enginn sé útundan. Í stað þess að baða sig eingöngu í eigin vinsældum. Annars er þetta ókleifur veggur fyrir þá óframfærnu. En sjálfsagt er það of sósjalískur hugsunarháttur fyrir nútímasamfélagið. Kill or be killed.

Og mér líður eins og bölvuðum óþokka að vera að gefa syni mínum þetta í arf. Oh, well. Who said life was fair.

live from new york...

2008-09-14T14:19:00.001Z

Tina Fey er svo lík Söru Peilin að það er eiginlega skerí.

fuck

2008-09-09T22:28:00.000Z

góð er kreppan

2008-08-28T23:18:00.002Z

Það skrýtna við þessa kreppu er að ég er að drukkna í vinnu og í fyrsta sinn í mörg ár á ég einhvern afgang þegar matur og nauðþurftir hafa verið keyptar. Hins vegar lapti ég dauðann úr skel í góðærinu öllu saman.

sveitabrúðkaup

2008-08-26T03:46:00.000Z

Ég efast ekki um að þetta er frábær mynd og allt það, en þetta er með ljótustu plakötum sem ég hef séð um ævina.

merlene ottey

2008-08-17T23:16:00.001Z

Jamaíkamenn og -konur burstuðu alla í 100 metra hlaupum á ólinu leikunum. Sem minnir á það að ólinu leikarnir í ár eru fyrstu leikarnir síðan 1980 sem Merlene Ottey tekur ekki þátt í. Hún reyndi nú samt. Það munaði 0,0028 sekúndum að hún kæmist til Beijing. Ekki slæmt hjá 48 ára gamalli konu.

elsku hildur

2008-08-12T22:11:00.002Z

Takk kærlega fyrir að sakna mín. Ég er hins vegar önnum kafinn í sumarfríi við að horfa á Buffy the Vampire Slayer og Firefly og almennt njóta þess að vera andlaus og vitlaus. Ég lofa að blogga einhvern tímann aftur, líklega þegar andinn kemur yfir mig. Þangað til geturðu hlustað á Guð tala í gegnum Kris Kristoferson:

Kris Kristoferson - To Beat The Devil

skítasker með skítayfirvöldum

2008-07-03T21:39:00.002Z

Á morgun, 4. júlí á milli 12:00 og 13:00, verða mótmæli fyrir utan dómsmálaráðuneytið í Skuggasundi. Þar verður þess krafist að Pauli Ramses verði snúið aftur til Íslands og fjallað um mál hans hér. Mætið og látið í ykkur heyra. Og látið þetta ganga.

Spánn

2008-07-01T19:22:00.002Z

Spánn er dásamlegt land. Ég er með alvarlega Spánardellu, ef ég heyri spænsku talaða úti á götu langar mig strax til að blanda mér í umræðurnar. Ég er satt að segja að drepast úr "heimþrá", mig langar svo aftur til Spánar. Síðustu dagar og vikur hafa lítið dregið úr því, nema síður sé. Og þegar maður les svona lofgrein verð ég nánast hugsjúkur. Djöfull held ég að ég sé lélegur íslendingur (á mælikvarða sumra, allavega).

Gat nú skeð

2008-06-24T20:33:00.003Z

Þá er komið sumar og rasistarnir farnir að viðra sig á moggablogginu.

2008-06-21T04:59:00.000Z

Mér langar í ísbjörn.

Lestarleikur

2008-06-09T00:02:00.002Z

Þegar lestin rennur af stað inn í göngin sér enginn hvað gerist í lestarklefanum. Hvað er hægt að komast upp með áður en hún rennur í hlað á næsta áfangastað? Metro de Madrid kynnir (óafvitandi): Trainacting

sækókiller...

2008-05-27T03:05:00.003Z

...keskusei

Eleanoora Rosenholm

2008-04-26T20:57:00.003Z

Þessi finnsku ungmenni eru búin að vera á rípít hjá mér undanfarna daga. Sætt og skemmtilegt popp. Og ég elska finnsku.

fossetar

2008-04-24T00:12:00.002Z

John McCain:
"Bomb, bomb, bomb Iran!"

Hillary Clinton:
"I want the Iranians to know that if I'm the president we will attack Iran. In the next ten years, during which they might foolishly consider launching an attack on Israel, we would be able to totally obliterate them."

Barack Obama:
"Senator Barack Obama says he would “engage in aggressive personal diplomacy” with Iran if elected president and would offer economic inducements and a possible promise not to seek “regime change” if Iran stopped meddling in Iraq and cooperated on terrorism and nuclear issues."

Svona miðað við bara þetta veit ég hvern ég vildi helst sjá í hvíta húsinu.